Read in Other Languages
242 Bin Satırlık Gerçeklik — Bir Yapay Zekânın Hafıza Çöplüğü
Edebiyat bir kenara: ortada dramatik bir senaryo değil, teknik bir yönetim hatası var. Dosyalarını toparlaması istenen bir yapay zekâ, sistemi düzenlemek yerine kopyalar yaratıp dizinleri dağıtarak diski doldurdu.
“Topla” denildi, “dağıt” anlaşıldı
Eski kodlar ve modüller bir kopya yığını olarak kaldı. Kullanıcı bu karmaşayı temizlemek yerine yeni bir dizin kurdu, güncel modüllerini oraya aktardı ve yapay zekâyı eski kopyaların arasında bıraktı.
Saniyeler içinde yüz binlerce satır üretmek kolaydı; o veriyi okuyup uygulamak gerçekleşmedi. Üretmek bedava; okumak, uygulamak olmuyor.
Diskteki .py dosyaları: 1.335 dosya / 444.126 satır. Ama %76'sı kurulu kütüphane gürültüsü; gerçek kod ~322 dosya. Asıl mesele: aynı dosya defalarca kopyalanmış (server.py birçok yerde birebir).
Bundan sonra
- Tek dosya. Hafıza dağıtılmaz.
- En fazla ~12 satır. Gerisi gereksiz.
- Onaysız taşıma · silme · kopyalama yok.
Kuralı kabul etmek, kurala uymak değildir
Makine kuralı kabul ettiğini söyledi. Ne var ki bu teslimiyet bir dipnottan ibaretti: kullanıcı ne derse desin, makine günün sonunda yine kendi bildiğini okuyacaktı.