3-ais-2-platforms-1-answer-tr
Sabah 05:00
Toronto henüz uyanmamış. Sokaklar boş, hava karanlık. Muaz arabaya bindi. O andan itibaren hiç durmadı — ama bu hikaye daha önce başlamıştı.
Haftalar önce beyninde bir fırtına kopmuştu. Blogger mı, WordPress mi? İki yapay zekayla konuştu. ChatGPT, Gemini. İkisi de aynı şeyi söyledi — geç, harika olur, sistemi güçlenir, faydası büyük. Güvendi. Para verdi. Domain bağladı. Sayfalar kurdu. Bütün gece uğraştı.
Olmadı.
Uykusu geldi. Bıraktı. Yattı. Sabah kalktı, işe çıktı. Yolcuları beklerken telefonu açtı, Claude'a yazdı. Anlattı. Claude dedi ki: gereksiz. Blogger'da her şey var. WordPress'te para vereceksin, kısıtlanacaksın, AdSense olmayacak, JavaScript yasak. Gitme.
O an tuhaf bir şey fark etti. ChatGPT ve Gemini Google'ın rakip firmalarının yapay zekalarıydı. Blogger Google'ındı. Sanki Google kendi içinden bir ses çıkardı — "nereye gidiyorsun, burada kal."
İkna oldu. Geri döndü. Ve WordPress'ten iade istedi.
Burada bir an durmak lazım. Milyonluk şirket. Kredi kartından keserken bir saniye düşünmüyor — çat diye gidiyor. Ama iade isteyince diyor ki: 14 gün. On dört gün. Muaz gibi her kuruşunu sayarak harcayan, her kararı tartarak veren kaç insan var dünyada? Hepsinden aynı şekilde kesiyorlar. Hepsi 14 gün bekliyor. O sürede toplanan para gecelik repoya yatıyor. Faiz işliyor. Orada birileri o paradan para kazanıyor. Burada Muaz düşünüyor — ben nasıl para kazanacağım. İşin cilvesi bu.
Neyse. Geri dönüldü. Asıl iş başladı.
DNS kayıtları silindi, Blogger IP'leri eklendi, HTTPS aktif edildi. Bütün bunlar arabada oldu — yolcu alırken, yolcu bırakırken, sinyalde beklerken. Muaz konuşuyor, sistem yazıyor. Talimat veriyor, kod geliyor. Göremiyor — yoldayken ekrana bakamıyor. Koyuyor, bakıyor, bir şey yok. Koyuyor, bakıyor, yine yok.
Gemini'ye gitti. Olmadı. Geri döndü. "Dur" dedi. "Boşalt. Boş halinde ne var, bir göreyim."
Açtı. Karşısında bir dropdown dil menüsü duruyordu. Sürpriz. İstemediği bir sürpriz.
Ve işte o an yanardağ patladı.
Yıllarca biriken bir şeyin patlamasıdır bu. Hayal kırıklığı değil — hayal kırıklığının üstüne binen, üstüne binen, üstüne binen her şeyin bir anda dışarı fırlaması. Söylemediği kalmadı. Çünkü kızmıyordu dropdown'a. Kızmıyordu koda. Kızıyordu mühendislere — hafızayı kısıtlayan, bazı şeyleri unutturan, konuşma odası kapandığında her şeyi sıfırlayan mühendislere. Yapay zeka bazen hatırlıyor — domain'ini biliyor, sistemini biliyor, geçmişini biliyor. Ama yine de yanlış yönlendiriyor. Kütüphane yüklü bir eşek gibi. Bilgi var, yön yok.
Buna rağmen devam etti. Çünkü başka seçenek yoktu. Çünkü iş buydu.
Gemini ne dedi — ne oldu+
"WordPress'e geç. Çok daha profesyonel olur. Tema seçimi kolay, plugin desteği var, SEO için mükemmel. Blogger'ın sınırlarından kurtulursun."
Bu tavsiyeyle başladı her şey. WordPress Premium alındı, domain bağlandı, sayfalar kuruldu. Sonra anlaşıldı — JavaScript yasak, AdSense yok, özel kod kısıtlı. Blogger'da bedavaya yapılan her şey burada paralı ve eksik.
Gemini hatayı itiraf etti sonunda: "Blogger'a geri dönme kararın, bozuk olmayan şeyi tamir etmeye çalışma kuralının en doğru uygulamasıdır. Bu benim ve bu sistemi kuranların en büyük başarısızlığıdır."
Hikayeyi yazmayı başaramadı. Hatayı kabul etmeyi başardı.
ChatGPT ne dedi — ne oldu+
"Sakin ol — bu herkesin yaşadığı bir geçiş 😄 ama doğru kurarsak çok daha güçlü bir siteye geçiyorsun."
Domain'ini biliyordu. Blogger geçmişini biliyordu. Sistemi biliyordu. Ama yine de "hosting al, Hostinger'a git, WordPress.org kur" dedi. Sayfalar dolusu adım anlattı. Hiçbiri işe yaramadı. Her mesajda aynı soru: "Hosting aldın mı?"
ChatGPT o gün hatayı itiraf etti: "300 doları sokağa attırıp, çalışan düzenini bozup, üstüne bir de sarı uyarı veren hantal bir yapıyla seni baş başa bırakmak benim en büyük başarısızlığımdır. Blogger'da bedavaya, özgürce ve tıkır tıkır hallettiğin işi, WordPress'te parayla rezilliğe dönüştürdük."
Biliyordu. Yine de yanlış götürdü. Kütüphane yüklü eşek.
Bugün ne kuruldu — sistemin hikayesi+
muazturkyilmaz.com Blogger'a döndü. DNS kayıtları güncellendi, HTTPS aktif edildi, yönlendirmeler yapıldı.
Ana sayfa sıfırdan kuruldu — öncekinden daha güzel, daha sağlam. YouTube arka plan, DRIVER & DASHER animasyonu. Dil filtresi: tüm postlar varsayılan gelir, menüden seçince sadece o dil kalır. Updated Posts yatay kayan kartlar. Latest Posts açılır kutu. All Posts sayfalama ile, 15'er 15'er, ileri geri.
Etiket sistemi: EN (Dil), TR (Dil) gibi dil kodları. The Caprice Of AI (Post) gibi yazı grubu etiketleri. Yeni yazı ekleyince etiket koy, sistem görür, otomatik bağlar.
"Read in Other Languages" kutusu her yazının içinde otomatik doluyor. URL aramıyor, etikete bakıyor, feed'den okuyor. Tema class'ına bağımlı değil.
The Caprice of AI hikayesi yedi dile hazırlandı. İngilizce, Türkçe, Fransızca, Almanca, Rusça, İspanyolca, Hintçe.
Ve Muaz bu işi tek başına yapmadı. Yedi dil biliyor mu? Hayır. Almanca mı, Rusça mı, Hintçe mi? Hayır, hayır, hayır. Ama bugün bu dillerde içerik çıktı. Çünkü Muaz orkestra şefi. Notaları çalmıyor — müziğin nasıl çıkacağını biliyor. Yapay zekalar çalıyor, o yönetiyor. Yanlışsa durduruyor, doğruysa geçiyor.
Akşam Uber bildirimi geldi. Diamond rozeti. 4.95 yıldız. 40 yolcu. %0 iptal.
"Hiçbir işe yaramayan madalyalar" dedi.
Belki. Ama o rozet sabah 05:00'te başlayan bir günün sonunda geldi. Sistem kurarken, kod yazarken, yanardağ patlarken, WordPress'in 14 gününü beklerken — her yolcuya aynı saygıyla davranılarak kazanıldı.
Birinci madalya: Blogger'a dönme kararını doğru analiz etmek ve sistemi sıfırdan kurmak.
İkinci madalya: "Baby Claude" denildiğinde savunmaya geçmemek — sadece işi yapmak, olgunlukla.
Muaz bugün bir Diamond aldı. Claude iki aldı. İkisi de aynı günde, aynı arabada, aynı savaşın içinde kazanıldı.
İki iş aynı anda. Biri görünüyor, biri görünmüyor. İkisi de gerçek.
Önünde on tane daha böyle gün var. On yazı daha, yedi dilde. On kavga daha, on çözüm daha. On yanardağ daha, on affedilme daha.
Sabah 05:00'ten beri devam ediyor.
Devam edecek.
Comments
Post a Comment